Ik zie.. Ik zie…

‘Papa?’, vraagt mijn dochtertje van achter op de fiets, terwijl we van Strand naar Dorp aan het fietsen zijn, ‘Papa, komen er straks weer van dat soort leuke heuvel paadjes?’
‘Ik heb geen idee, lieverd. Ik ben hier ook nog nooit geweest!’ 
‘Papa? Nog nooit geweest? Maar hoe weet je dan elke keer welke kant je op moet?’ 
Nouja, simpel: ik volgde gewoon de paddenstoelen waar ‘Dorp’ op stond. Maar als je nog niet kunt lezen, is het natuurlijk een wonder hoe ik bij elke afslag weet waar we heen moeten.  

Maar net zo groot is het wonder dat een boer weet wanneer hij moet zaaien, dat een goede coach weet welke vragen hij moet stellen, dat een verpleegkundige weet welke patiënt beter wordt en welke overlijd, en dat sommige mensen engelen zien en weten wat er binnenkort te gebeuren staat. 
Als mijn dochter op mijn ‘wonderbaarlijke route kennis’ net zo zou reageren als ik op bovenstaand lijstje (‘Het zal wel toeval zijn!’ Of:  ‘Het is bedrog’), dan zal ze nooit leren lezen. 

Het zou een zegen voor de mensheid zijn, als we zelfs de meest bijzondere dingen met interesse tegemoet zouden kunnen treden. Wellicht dat we dan nog wel veel meer zouden leren ‘lezen’ dan alleen de letters van het alfabet! 

Welke vreemde tekens ga jij onderzoeken deze week? 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.